Na twee weken niet gespeeld te hebben gingen we weer tot actie over in één van de schoonste culturele centra van Vlaanderen: De Spil te Roeselare.
Vanop het podium ziet de enorme zaal er nog indrukwekkender uit dan anders. Het leek wel alsof deze zaal een beetje te groot was voor ons stuk. Of lag ons onwennig gevoel aan het feit dat het al weer een tijdje geleden was dat we ‘spelregels’ hadden gespeeld?
Laten we het op een combinatie van beiden houden. In ieder geval voelden het aan als fietsen op kasseistenen, als zwemmen tegen de stroom in, als vliegeren met weinig wind. Niet gemakkelijk dus. Of om het met de woorden van de voader te zeggen:” vondoage zetten we niet zo’n greute stappen veurweirts”
Na de voorsteling kregen we van De Spil een doosje heerlijke chocolaatjes. Zo werd het uiteindelijk toch nog gezellig...
2 reacties:
trouwens, deze leuke reacties vind je op de webstek van het sint-carolus instituut van sint-niklaas over "spelregels" (www.sint-carolus.be)
Op maandag 30 januari 2006 trokken de leerlingen van het eerste jaar naar het middeleeuws toneel "Spelregels". Goed voorbereid op het middeleeuws dialect nondedju, want ochiere als ge de gehiemschryvere en diene van 't kachot nie verston…
Enkele bedenkingen van de leerlingen:
*
Vooral het dialect vond ik grappig. En het was nog leuk dat we het goed konden verstaan.
*
"De dood" vond ik heel mooi gespeeld. Ik kijk nu op een heel andere manier naar de dood.
*
Het viel me tegen dat de dood er altijd aanwezig was. Dat is toch een beetje overdreven.
*
Het was heel mooi toen de Dood over zichzelf en haar werk vertelde. Je kreeg echt medelijden omdat niemand haar vriend wil zijn.
*
De kostuums waren prachtig!!! Ik vond het wel heel speciaal dat ze zich langs de zijkant omkleedden.
*
Het was eens iets anders om de acteurs op het podium van kledij te zien verwisselen.
*
Plots begonnen ze tijdens het verhaal te dansen en dat vond ik toch heel raar.
*
De muziek en het dansen vond ik supertof!!!
*
Dat dansen was toch heel raar. Wij kennen dat zo niet en gebruiken nu andere passen.
*
De verlichting op het scherm was heel mooi en de kleurencombinatie was prachtig.
*
Sommige dingen snapte ik niet, maar dan kon ik toch genieten van de mooie kostuums en de prachtige verlichting.
*
Het omkleden op de scène vond ik wel interessant. Zo weet je hoe snel het allemaal moet gaan. En ze deden het dan nog op een mooie manier ook!
*
Ik vond toch dat ze overdreven door zich voor het publiek "te omkleden".
*
Ik vond het toneel heel mooi, maar ik zou toch niet in de middeleeuwen willen leven. Alleen voor de kleren wel.
*
Ik vond het toneel heel goed en komisch. De taal was wel wat raar, maar de kleding was prachtig. De bijhorende verlichting op dat scherm, de liedjes en de dansen waren formidabel. Het was een prachtig spektakel.
*
Ik vond het toneel spectaculair. Hoe ze zo met hun vingers knipten en de verlichting aansprong, of plots begonnen te dansen.
*
Ik vond het toneel heel mooi. Het waren heel goede acteurs en ze durfden zich zelf aan de zijkant uit te kleden. Hun kostuums waren echt fantastisch. Ook de dansjes die ze moesten doen waren mooi en gecombineerd met de verlichting. Voor mij was het toneel echt af!!!
En na het toneel hadden we allemaal een ander beeld van de dood…
*
Ik zie de dood als een engel achter de wolken in een mooi wit kleed.
*
Ik zou de dood op een mooi wit paard laten lijken. dan voert die me mee naar de hemel als ik dood ben.
*
Soms vind ik dat de dood als een engel is, maar toch wil ik nog niet dood.
*
De dood is iets waar je niet bang voor hoeft te ziejn. Ze hoort inderdaad bij het leven. De dood is heel normaal. Iedereen gaat toch dood.
*
Ik zie de dood als een heel lief meisje dat je komt halen als het je beurt is. Maar toch waakt ze ook over jou. Dood zijn is als een tuin vol vlinders en bloemen. Je kan dan in blijdschap en rustig leven.
*
Ik zie de dood als een meisje of een jongen die je komt halen om naar een volgend leven te gaan.
*
De dood is een engeltje dat op de wolken zit. als de tijd rijp is, komt ze je zieletje halen en brengt ze je naar de wolken.
*
De dood … een heel mooi iemand die naar je kijkt zonder dat je het zelf weet.
*
Ik zie de dood als een hele groep engeltjes die allemaal een toverstaf in hun handen hebben. Als het tijd is, betoveren ze u.
Een reactie plaatsen