tiereLIERe

Het leven is verrukkelijk, maar men moet er het einde van kunnen zien.
We moeten de dood recht in de ogen durven kijken.
Aan alles komt een einde, dus ook aan de tournee 2006

maar hoe kan hij straffer eindigen als in lier?

De laatste voorstelling bleef hangen in het onbestaande.
De lampen werkten plots niet meer
de champagnebroebels in onze buik maakten plots rare sprongen
de tournee kreeg geen punt aan het einde van de zin.
We kunnen slechts wachten op andere tijden, andere publieken, andere zalen, ...

Stefan kocht die dag een huis.
De champagne kreeg dus toch een plaats.

Aan alle trouwe lezers van deze BLOG: merci om ons te blijven volgen en steunen.
Zonder jullie zou het theater een trieste bedoening zijn.
Tot in januari 2007!

proost!

10 maart 2006: wij liepen in diest rond

Diest was onze voorlaatste halte van de tournee. In het oude theater Uilenspiegel waar de sfeer van oude revues en zondagmiddagtoneel met koffie en taart hangt, speelden wij twee voorstellingen.
Het publiek bleek een aantal serieuze storende elementen te bevatten. Zo was er op rij één een jongen die het plots nodig vond om te beginnen fluiten. Heel fijn gevoel als je op de planken staat!
Wij bekwaamden ons in het eductatief verantwoord onderbreken van de voorstelling om de het jonge volkje te temmen.
De meest doeltreffende uitspraak kwam van Jeroen:

"Hey mannen, moet da?"

En boenk, stil was de zaal...

Vreemd, diest was vreemd...